παίζοντας κρυφτό.

Μπήκε μέσα, ακούμπησε το καπελάκι του και την φωτογραφική του μηχανή στο ξύλινο τραπέζι και ξεκίνησε να γράφει... σα να χτυπούσε πλήκτρα πιάνου, μελωδικός και ρομαντικός.

Μα είχε ξεχάσει να βάλει χαρτί και γέλασε μόνος του στο κενό. «Δεν θα τα διάβαζε κανείς έτσι και αλλιώς» αυτά σκέφτηκε, φόρεσε πάλι το καπέλο του και βγήκε έξω στη νύχτα, δεν είχε βάλει φιλμ στην φωτογραφική μηχανή , μα απαθανάτιζε τις εικόνες που του τραβούσαν το ενδιαφέρον.

Τις φώτιζε έτσι για λίγο τις στιγμές με το φλας και μέσα του γελούσε γιατί ήξερε πως τίποτα δεν θα έμπαινε στο άδειο κουτί. «Είναι αστείο να ξεγελάς το τώρα» ... αυτά σκέφτηκε και μπήκε σε ένα μπαρ, ζήτησε να πιει, «Αύριο δεν θα θυμάμαι τίποτα, δεν έχει μείνει τίποτα γραπτό, δεν έχει φωτογραφηθεί τίποτα, δεν θα μιλήσω σε άνθρωπο και θα πιω... κέρδισα... σε κέρδισα εσένα ταπεινό «τώρα»... δεν θα περάσεις στο αύριο... έχεις ήδη ξεφτίσει»... αυτά σκέφτηκε και έβγαλε το καπέλο του, το ακούμπησε πάνω στο μπαρ... και έκλαψε γοερά... όλοι τον είδαν... το «τώρα» του εντυπώθηκε για πάντα στην ψυχή τους.


6908448439

©2020 by Souzana_Anna_Papafagou. Proudly created with Wix.com