ο θεραπευτής και ο Οδηγός/συνοδοιπόρος.

Η θεραπεία ξεκινά σαν μια αλλόκοτη διαδικασία περιπάτου, αρχικά, με αφετηρία την διαδρομή που είχαμε διανύσει άπειρες φορές, μα που διανύοντας την μέσα στο θεραπευτικό χώρο, ξανά και ξανά, μια μέρα ξαφνικά βλέπουμε διαφορετικά τοπία πιο φωτεινά και ακόμα και εκείνα τα σκοτεινά τα αντικρίζουμε αλλιώς.

Μια διαδικασία πεζοπορίας και σκαρφαλώματος στα πιο τρομαχτικά, απίθανα και συνάμα όμορφα μέρη.

Εκεί, που κάποτε είχαμε ξαναπάει.

Στο «τότε» με κλειστά μάτια και ανοιχτή την καρδιά, είχαμε με εμπιστοσύνη παραδοθεί και ίσως τελικά να προδοθήκαμε.

Με το σώμα μας να απορροφά τον κάθε κραδασμό, το κάθε αγκάθι να μπαίνει βαθιά μέσα στα σπλάχνα. Και να μην κατανοούμε, μόνο να αισθανόμαστε «Τα πάντα τα αξίζω, τα πάντα θα τα ταϊστώ».


Η θεραπευτική διαδικασία, η θεραπευτικη σχέση, η θεραπευτική ομάδα γίνονται ξανά αυτά τα μονοπάτια, αυτή η γη, αυτός ο τόπος, εκείνοι οι γκρεμοί, εκείνοι οι βυθοί.

Ο θεραπευτής, έχει υποχρέωση να αντέχει να περπατήσει , να σκαρφαλώσει, να βουτήξει, πλάι στον συνοδοιπόρο που δεν το γνωρίζει πως έχει ξαναπεράσει από όλα αυτά τα μέρη, που δεν το γνωρίζει πως εκείνος είναι ο οδηγός.

Μόνο το σώμα του θυμάται μα δίχως τα λόγια, τι να σου κάνουν τόσες μνήμες, τόσες αισθήσεις, δίχως τα λόγια να μπορέσεις να διαγράψεις και να καταγράψεις διαδρομές. ...δίχως τον λόγο που οδηγεί στην κατανόηση, δίχως αυτόν, ο χάρτης δεν μπορεί να δημιουργηθεί.

Ο θεραπευτής έχει την υποχρέωση να χάνεται μαζί με τον οδηγό/συνοδοιπόρο και ας κρατά πυξίδα ο ίδιος, όσο η πυξίδα του συνοδοιπόρου είναι κλειστή ο θεραπευτής οφείλει να αντέχει τις περιπλανήσεις , μα την ίδια στιγμή οφείλει να βάζει σε κάθε μονοπάτι γυαλιστερά φωτεινά πετράδια, να θυμάται και να θυμίζει στον οδηγό/συνοδοιπόρο, με τα σημάδια, πως τα μέρη έχουν και άλλοτε πατηθεί.

Όχι για να μην ξαναπατηθούν!

Μα για να ξέρει ο ίδιος και να αποκτά όλο και πιο πολύ το λόγο ο οδηγός/συνοδοιπόρος.

Και ο θεραπευτής με ευγένεια, συμπάθεια και ενσυναίσθηση να λέει, «μου φαίνεται γνώριμο τούτο το μέρος, ίσως κάποτε να περάσαμε ξανά από εδώ»

...και να αντέχει, να αντέχει... να αντέχει ... να αντέχει κάθε αντίδραση του συνοδοιπόρου που λέει «εσύ είσαι ο οδηγός εσύ μας κάνεις να χαθούμε! εσύ μου κρύβεις την αλήθεια, εσύ είσαι ανίκανος να διαβάσεις έναν χάρτη της προκοπής».


Ο θεραπευτής, που μεταφέρει την ψυχή του σε μονοπάτια κοφτερά και επικίνδυνα και δεν τα χάνει τα κουράγια του, είναι εκείνος που έχει υπάρξει κάποτε οδηγός/συνοδοιπόρος και έχει φτάσει σε όλα τα σημεία του ορίζοντα και ακόμα παραπέρα. Είναι εκείνος που έχει παλέψει με τα ίδια θηρία που γεννήθηκαν στα σπλάχνα του, εκείνος που έμαθε το λόγο και απάλυνε τις πληγές του, που έβγαλε τα αγκαθια από τη σάρκα του και κάποια άλλα έμαθε να τα έχει μέσα του συντροφιά.

Μονο αυτός ο Θεραπευτής μπορεί να την αντέχει την κάθε αντίδραση, και να την βάζει σε μαγικό σακί, σακί της σκέψης.

Σακί της κατανόησης.

Σακί της υπομονής.

Και να προχωρά.

Να μοιράζεται όσα το στομάχι και το σώμα του οδηγού/συνοδοιπόρου αντέχουν.

Να τον βοηθά, να του φροντίζει τις πληγές, να του γεμίζει με χώρο την ψυχή να αισθάνονται οι εμπειρίες τον τόπο όλο και πιο ευρύχωρο μέσα του.


Και όταν πια εξαντλημένος θα χει φτάσει εκεί που ο οδηγός/συνοδοιπόρος πει «Α να, εδώ είναι το μέρος, γιατί με μπέρδεψες, γιατί δεν με έφερες από την αρχή εδώ;».

Τότε κατάκοπος εκεί σε εκείνο το μέρος, το άπειρες φορές το περασμένο και γεμάτο πια από τους λίθους τους φωτεινούς... εκεί ο θεραπευτής πρέπει να πει «είσαι άξιος! Βρήκες τον δρόμο σου! Άντεξες και άντεξα, αντέξαμε.

Είσαι ελεύθερος, σε αγαπώ και χαίρομαι βαθιά για σένα».

Και τότε μέσα σε μια σιωπή που όμοια της δεν θα έχει υπάρξει, ο Οδηγός /συνοδοιπόρος θα κοιτάξει τα χέρια του, τα πόδια του, το σώμα του και θα καταλάβει. Ενδεδυμένος πια με του λόγου τον μανδύα και με την δύναμη να εκφράζει όλα όσα αισθάνεται δίχως να απειλείται η επιβίωσή του, ελεύθερος στο λόγο, ελεύθερος στο σώμα, τότε θα διαπιστώσει πως είναι πια οδηγός, με χάρτη, πυξίδα και αντοχή, και θα κινήσει για νέα ταξίδια, ίσως ακόμα πιο μακρινά.

και σίγουρα πιο φωτεινά!

91 views0 comments

6908448439

©2020 by Souzana_Anna_Papafagou. Proudly created with Wix.com