Μπορώ να ελέγξω τον νου και κατ επέκταση τις σκέψεις μου;

Ο νους μας είναι εδώ για να γεννά σκέψεις, πρόκειται για το πολυτιμότερο εργαλείο που δόθηκε στον άνθρωπο!

Είναι όμως εργαλείο στις υπηρεσίες του ανθρώπου ή μήπως είμαστε εμείς οι άνθρωποι εργαλείο στις υπηρεσίες του νου;

Στις μέρες μας φαίνεται ο νους να διαφεντεύει τον άνθρωπο, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη εποχή, τα νεογνά του, οι ασταμάτητες ανεξέλεγκτες σκέψεις, κλαψουρίζουν σαν πεινασμένα μωρά και σπεύδουμε να τις ταΐσουμε, μα τελικά στραγγιζόμαστε ψυχικά και πέφτουμε κάτω εξαντλημένοι.

Αναζήτησα στο λεξικό την ερμηνεία της λέξης «σκέψη» και θα μεταφέρω εδώ ένα σημείο «Η σκέψη επιτρέπει στους ανθρώπους να ερμηνεύσουν, να απεικονίσουν και να καταλάβουν τον κόσμο τον οποίο βιώνουν, καθώς επίσης και να κάνουν προβλέψεις πάνω σε αυτόν. Είναι συνεπώς χρήσιμη σε έναν οργανισμό με ανάγκες, στόχους και επιθυμίες καθώς κάνει σχέδια ή άλλες απόπειρες για την πραγματοποίηση αυτών των σκοπών.»

Οι «Σκέψεις» έχουν πραγματικά τεράστια δύναμη, αφού όλοι ξέρουμε πια ότι είναι αυτές που σμιλεύουν τον εγκέφαλό μας, προγραμματίζουν τα κύτταρά μας, ενεργοποιούν τα γονίδιά μας, είναι επαναλαμβανόμενες και δημιουργούν τις πεποιθήσεις μας.

Ξέρουμε πως το μεγαλύτερο μέρος των σκέψεών μας είναι ίδιες μ’ αυτές που κάναμε την προηγούμενη μέρα, με αποτέλεσμα να αρχίζουμε να πιστεύουμε αυτά που σκεφτόμαστε και η πίστη μας να γίνεται πεποίθηση.

Πρόκειται για μοτίβα σκέψεων, τα οποία κατά κάποιο τρόπο διαφεντεύουν τη ζωή μας!

Τι θα ήταν όμως μια σκέψη αν δεν την πιστεύαμε; Τι δύναμη θα είχε μια σκέψη αν δεν της δίναμε σημασία; Έχει συμβεί κάποιες φορές να ακούτε κάποιον άνθρωπο πολύ ταραγμένο καθώς σας περιγραφεί μια σκέψη που τον βασανίζει, έτσι δεν είναι; και φυσικά σας έχει συμβεί να μην αισθάνεστε την ίδια ανησυχία με εκείνον και αυτό συμβαίνει γιατί πολύ απλά δεν τρέφεστε από αυτήν και δεν έχετε κάτι που θα μπορούσε να θρέψει αυτήν τη σκέψη!

Άρα μία σκέψη από μόνη της δεν είναι τίποτα, αν όμως την πιστέψουμε και την επαναλαμβάνουμε στο μυαλό μας διαρκώς, αυτό έχει αντίκτυπο, θετικό ή αρνητικό (εξαρτάται από το πρόσημο της σκέψης), μιας και από αυτή την επανάληψη εξαρτάται η ποιότητα της ίδιας μας της ζωής.

Οι σκέψεις μάλιστα, δημιουργούν τα συναισθήματά μας και αυτά με τη σειρά τους γεννούν τις συμπεριφορές μας, δηλαδή τη ζωή μας την διαφεντεύουν επαναλαμβανόμενα μοτίβα σκέψεων .

Κάπου διάβασα, δεν θυμάμαι πού, συγχωρήστε με, πως έχει αποδειχτεί πως στο 80% οι σκέψεις μας είναι παρούσες ανεξέλεγκτα και λειτουργούν ως φλυαρία του νου!

Πράγματι, αν το καλοσκεφτείτε οι σκέψεις μας τριζοβολάνε ανενόχλητες πέρα δώθε και πολλές φορές κάνουν τόση φασαρία που δεν μπορούμε να ολοκληρώσουμε μια εργασία, να πάρουμε μια απόφαση, να κοιμηθούμε!

Πως όμως θα καταφέρουμε να τιθασεύουμε αυτά τα άτακτα ξοτικά που δεν έχουν στασιό;

Η απάντηση είναι μία «να ακούσουμε τις σκέψεις μας, να συνειδητοποιήσουμε τι εγείρουν μέσα μας, να κατανοήσουμε τι συναισθήματα προκαλούν και σε ποιες πράξεις μας οδηγούν, ξεκινώντας με την παρατήρηση των σκέψεων μας στο εδώ και τώρα »!

Ωραία! πως όμως θα γίνει αυτό; Πως θα αποκτήσουμε περισσότερη ενσυνείδηση στις πράξεις και τις επιλογές μας. Πως θα «ελέγξουμε» τον νου μας κι όχι αυτός εμάς;

Δυστυχώς αυτό δεν είναι απλό, ούτε εύκολο να γίνει. Χρειάζεται εξάσκηση, χρειάζεται να είμαστε έτοιμοι να κάνουμε μια διαδρομή, να δώσουμε χώρο και χρόνο στον εαυτό μας. Χρειάζεται προπόνηση!

Βλέπετε τα μοτίβα των αρνητικών σκέψεων επιδρούν στα κίνητρα μας.

Στον Βουδισμό, οι μαγικές φράσεις, τα λεγόμενα «μάντρας», οδηγούν μέσω της διαρκούς επανάληψης τους στην επιφοίτηση. Στην θεραπευτική διαδικασία, κυρίως στην ψυχαναλυτική κατεύθυνση, πολλές φορές αισθανόμαστε πως φτάνουμε σε ένα τέλμα μιας και επαναλαμβάνουμε ξανά και ξανά τα ίδια πράγματα και αυτό που βλέπουμε μπροστά μας είναι μια στάσιμη κατάσταση στην οποία πολλές φορές βουλιάζουμε και μας τραβούν ακόμα πιο πολύ στον πάτο της απελπισίας οι ίδιες σκέψεις!

Πράγματι, κατά τη διάρκεια μιας, κυρίως μακρόχρονης θεραπευτικής διαδικασίας, οι σκέψεις επαναλαμβάνονται, οι πράξεις επαναλαμβάνονται και ο χρόνος ενώ κυλά μοιάζει να σταματά με αρνητική έννοια! Αν όμως ξεκινήσουμε να ακούμε τις σκέψεις μας, αν δηλαδή η θεραπευτική διαδικασία λειτουργήσει ως μια συνθήκη επανόρθωσης τότε τα μοτίβα θα χάσουν την μαγική τους ιδιότητα, προσοχή δεν θα τα αντικαταστήσουμε με άλλα μαγικά μοτίβα, μακάρι να γινόντουσαν οι αλλαγές μαγικά!

Η θεραπευτική διαδικασία μπορεί να επιτευχθεί με ένα σύνολο ενεργειών. Φυσικά υπάρχουν, θα μου πείτε διάφορες ενέργειες που μπορούμε να κάνουμε... δεν χρειάζεται να βουτάμε τόσο βαθιά!

Μα ποιος είπε πως η θεραπευτική διαδικασία βασίζεται στο πόσο βαθιά πάμε; Δεν αρκεί το βάθος, το θέμα είναι να μπορέσει ο θεραπευόμενος να φτάσει σε ένα σημείο παρατήρησης εαυτου, στο εδώ και τώρα της θεραπευτικής συνθήκης. Αν καταφέρει να παρατηρήσει και να κατανοήσει τα μοτίβα που επαναλαμβάνονται μέσα στη θεραπευτική σχέση, τότε θα έρθει μπροστά σε μια σπουδαία επιλογή αλλαγής. Τότε θα έχει κατακτήσει το εργαλείο της ενσυνείδησης!

Προσωπικά αισθάνομαι πως αν πάμε απλά να αντικαταστήσουμε τις ασυνείδητες σκέψεις με άλλες πλαστές σκέψεις δίχως να έχουμε κατανοήσει τι μας δυσκολεύει τότε αυτές οι σκέψεις θα βρουν να τραφούν από αλλού. Ο τροφός θα είναι πάντα ο νους μας και θα είναι πάντα σαστισμένος! Όπως επίσης θεωρώ ανώφελο έως και κακοποιητικό απλά να σκάβουμε βιαστικά στα σπλάχνα της ψυχής και να μοιράζουμε βαθιές ερμηνείες δίχως να παρατηρούμε πως λειτουργούμε στο εδώ και τώρα της θεραπευτικής σχέσης.

Τι κάνουμε λοιπόν; εγώ αυτό που έχω δει και σε εμένα (που από μικρή ηλικία ξεκίνησα θεραπευτικές διαδρομές γιατί δεν νομίζω πως μπορείς να γίνεις θεραπευτής αν δεν έχεις καθίσει στην πολυθρόνα του θεραπευόμενου) αλλά και στους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζομαι τόσα χρόνια είναι το εξής, οι σκέψεις είναι σαν τα μωρά που ουρλιάζουν, όσο όμως πιο καλά αισθάνεται ο φροντιστής, όσο πιο καλά γνωρίζει τις αντοχές του, τις ανάγκες του, τις δυσκολίες του και τα όριά του τόσο πιο συνειδητά και ψύχραιμα μπορεί να φροντίσει τα βλαστάρια του.

Η θεραπευτική διαδικασία λοιπόν, σκέφτομαι, θα βοηθούσε πολύ αν λειτουργούσε σαν την συνθήκη εκείνη μέσα στην οποία ο θεραπευόμενος θα είχε την δυνατότητα να ακούσει τις σκέψεις του, να κατανοήσει τι αισθάνεται, να δυναμώσει μέσα του και τελικά να φτάσει σε ένα σημείο να μπορεί να ξεχωρίσει με ποιες σκέψεις είναι σημαντικό να ασχοληθεί και πως να αποστασιοποιηθεί από τα «ουρλιαχτά» εκείνων των σκέψεων που τον εξαντλούν και που δεν μπορεί αλλά και δεν πρέπει τους δώσει χώρο και χρόνο.

Ο νους είναι μέσα στο σώμα μας και μεγαλώνει μαζί μας, διαμορφώνεται από τις εμπειρίες μας, όσο πιο πολλά τα χρόνια τόσο πιο παγιωμένα τα μοτίβα, και όσο πιο παγιωμένα είναι τα μοτίβα τόσο είναι ίσως μεγαλύτερος ο βαθμός δυσκολίας και αντίστασης στην αλλαγή!

Τα καλά νέα είναι πως, όπως είπαμε και στην αρχή, ο νους μας είναι εδώ για να γεννά σκέψεις, το τι τον γονιμοποιεί, αν σε μικρότερη ηλικία δεν περνούσε από το χέρι μας μιας και δεν μπορούσαμε να ορίσουμε το περιβάλλον μας, τώρα αυτό μπορεί να αλλάξει!

Πριν λοιπόν αναζητήσουμε βοήθεια γιατί δεν αντέχουμε άλλο την βασανιστική επανάληψη σκέψεων που καταδυναστεύουν το νου και κατ επέκταση την ζωή μας, θα βοηθούσε να θέσουμε στους εαυτούς μας κάποιες ερωτήσεις «Αντέχω να είμαι εγώ εκείνος που διαφεντεύει το νου και κατ επέκταση τις σκέψεις του. Αντέχω να γίνω εγώ εκείνος που επιλέγει τον περιβάλλοντα χώρο μέσα στον οποίο θα γεννώνται πια οι σκέψεις και οι αποφάσεις μου; Θέλω να έρθω αντιμέτωπος με αλλαγές που θα με φέρουν σε επαφή με πένθη;.... ».

Και αυτές οι ερωτήσεις είναι μόνο η αρχή μιας γόνιμης εσωτερικής διαδρομής που, πιστέψτε με, έχει ως μονόδρομο το φως (άλλο που κάποιες φορές το πολύ φως στην αρχή μοιάζει να μας τυφλώνει...).





65 views0 comments

6908448439

©2020 by Souzana_Anna_Papafagou. Proudly created with Wix.com